01Wortels
Ook een stengelstek kan nieuwe wortels vormen. De RHS beschrijft deze vermeerdering voor gekweekte exemplaren.[2]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireCactaceae · cactusfamilie
Cereus repandus (L.) Mill.[1]
Geribde zuilen tegen de lucht, stekels in het tegenlicht. Kadushi hoort bij het droge landschap van Bonaire én bij de eilandkeuken. Achter dat vertrouwde silhouet schuilt een nachtelijk leven van bloemen en vleermuizen.
Leer de plant kennenDe eilandnaam maakt verschil: op Aruba heet deze soort Breba. De Arubaanse naam Cadushi wordt juist gebruikt voor Stenocereus griseus, de Yatu van Bonaire. Gebruik daarom ook de Latijnse naam bij het vergelijken. Subpilocereus repandus is een synoniem van Cereus repandus.[1][3][7]
Van wortel tot zaad
Een vertakkende zuilcactus. Let op de ribben en de ingesnoerde overgangen tussen stengeldelen.[2]
Ook een stengelstek kan nieuwe wortels vormen. De RHS beschrijft deze vermeerdering voor gekweekte exemplaren.[2]
De grijs- tot blauwgroene stengels kunnen segmenten vormen en dragen duidelijke lengteribben.[2]
Brede bladeren ontbreken; het groene oppervlak van de stengels vangt het licht op.
Crèmewitte bloemen openen ’s nachts, elk voor één nacht.[2]
De eetbare vruchten, tampañá, zijn rond tot eivormig en hebben geen stekels.[2][7]
Vleermuizen kunnen zaden verspreiden nadat ze vruchten eten; dit is onderzocht in Venezuela.[6]
Vergelijk de cactussen
Volg eerst een rib van onder naar boven. De stekels groeien uit kleine kussentjes, de areolen, die ook bij Kadushi in rijen staan. Het verschil zit vooral in hoe de stekels uitwaaieren, de beharing en de vertakking. “Netjes” en “chaotisch” zijn geheugensteuntjes, geen zekere determinatie.[7][10][11]
De strakke rijen
Stenocereus griseus
Grijswitte stekelbundels op duidelijke ribben. Vaak meerdere opgaande stengels vanaf laag bij de grond. De vruchten dragen stekels, die bij rijping kunnen loslaten.[10][11]
Vooral bekend als levende omheining.
Bekijk de soort: Yatu ↗De uitwaaierende bundels
Cereus repandus
Langere, dunnere stekels geven een warriger indruk. Oudere planten vormen een duidelijke houtige stam met een kroon van takken. De vruchten zijn onbestekeld.[7][10]
De cactus van de traditionele soep.
Bekijk de soort: Kadushi ↗De wollige toppen
Pilosocereus lanuginosus
Slankere stengels, veel geelachtige stekels en opvallende lichtgekleurde haren rond de bloeizone bij de top. Die haren kunnen op katoen lijken.[7][10]
Kijk vooral bovenaan een volwassen stengel.
Bekijk de soort: Kadushi di pushi ↗Controleer meerdere kenmerken. Jonge planten en gesnoeide hagen missen soms de typische volwassen groeivorm. Wollige haren op een gezonde bloeiende top zijn iets anders dan losse witte vlekken op een beschadigde plant.
Thuis in het droge landschap
Kadushi groeit van nature op de ABC-eilanden. Het verspreidingsgebied loopt door het zuidelijke Caribisch gebied tot Venezuela en Colombia. De plant past bij een tropisch landschap met een uitgesproken droog seizoen.[1][3]
Onderzoek op Curaçao laat zien hoe nectarvleermuizen en zuilcactussen van elkaar afhankelijk zijn. Terwijl de dieren voedsel zoeken, brengen zij stuifmeel over. Voor deze cactus bleek Leptonycteris curasoae een bijzonder belangrijke bestuiver.[5]

Rond het kunuku
Voor de bekende cactusomheining wordt vooral Yatu gebruikt. Dicht naast elkaar geplante stengeldelen vormen een levende grens die vee binnen of buiten houdt. Ook Kadushi is voor levende hagen beschreven. Zo’n omheining hoort bij het werk op het kunuku: dieren houden én voedselgewassen beschermen.[7][8][10]
Keuken & natuurgeschiedenis
Het verhaal van kadushi leeft in kennis die mensen doorgeven: hoe je een plant herkent, verwerkt en gebruikt. Ook onderzoekers legden een deel van zijn geschiedenis vast.
Tijdens een open dag demonstreerde Gacha Coffie uit Rincon de traditionele soepbereiding. Zij pelde de cactus en stampte die fijn met stenen gerei. Bezoekers proefden het resultaat: voor sommigen een eerste kennismaking.[4]
Plant & dagelijks leven
EILANDKEUKEN
Traditioneel verwerkt tot soep; de bereiding vraagt lokale kennis.[4]
TUIN & LANDSCHAP
Als sierplant vraagt deze cactus zon en goed doorlatende grond.[2]
VOEDSEL & GEZONDHEID
Kew registreert ook medicinaal gebruik, maar die vermelding toont geen bewezen behandeling aan. Deze pagina geeft geen medicinaal recept.[1]
Botanische gegevens, historische documenten en culturele bronnen zijn hieronder per onderwerp terug te vinden. Bij historische cijfers en beschrijvingen staan periode en geografisch bereik vermeld.
Geaccepteerde naam, synoniemen, verspreiding en geregistreerde gebruikscategorieën.
Beschrijving van stengels, bloemen en vruchten; vermeerdering en teelt.
Lokale namen en voorkomen op Aruba, Bonaire en Curaçao.
Verslag van traditionele soepbereiding door Gacha Coffie bij LVV.
Sophie Petit, proefschrift (1995): vleermuizen en zuilcactussen op Curaçao.
Nassar, Hamrick & Fleming (2003): voortplanting en genetische structuur van Venezolaanse zuilcactussen.
Vergelijking van de drie zuilcactussen en gebruik van Yatu voor omheiningen.
Onderzoek uit 2022 naar kunukus en cactusomheiningen op Bonaire.
Officiële informatie van de producent over cactuslikeur en bezoek aan de distilleerderij.
Holmgren et al. (2025): groeivorm, stekels, gebruik als haag en invloed van geiten op Bonaireaanse cactussen.
Alvarado-Sizzo et al. (2018): botanische kenmerken van Stenocereus griseus.
Curaçaose bereidingswijze met verse cactus of gedroogd poeder; geen bewijs voor een historische oorsprongsdatum.
Vijf verschillende beelden, elk eenmaal gebruikt. Het gele huis en de soepbereiding zijn illustratieve beelden met een fictief huis en een fictieve persoon.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bronnen gecontroleerd op 26 september 2026